Heddiw, roeddwn i fod i roi croeso cynnes arall i becyn cyflog misol, ond cefais innau ynghyd a gweddill y tîm wybod bore ddoe na fyddai ein cyflogau’n cael eu talu.
Wel, mae’n siwr fod y newyddion am fy nghyn gyflogwr bellach ar wefusau pawb.
Ydi, mae StrataMatrix wedi darfod.
Dwi wedi teimlo pob emosiwn posib ers i ni gael gwybod am 10 o’r gloch bore ddoe (Dydd Mercher), ond ddigwyddodd rhywbeth bore ‘ma tua 11 o’r gloch a gododd rywfaint o’r niwl diawledig a gwenwynig a oedd yn llifo’n ddiddiwedd trwy fy ngwaed. Dyna pryd cefais fy 'moment of clarity' dwi'n meddwl.
Dwi ddim yn siwr pam, na sut, ond o’r diwedd, rwy’n dachre gallu gweld y gwydr yn hanner llawn.
Mae Gwenllian a Morgan (fy mhlant) yn llawn bywyd a nonsens diniwed, mae Elen (fy ngwraig) yn cadw naws y teulu’n llawen – sy’n rhyfeddol o ystyried fod plentyn rhif 3 ar y ffordd hefyd. Mae’r car, chwarae teg iddo yn cychwyn yn ddi-lol, ac hyd yn oed yr haul wedi codi o’i wely. Roedd haenen newydd o eira man yn disgwyl fi y tu allan ar ôl i mi godi, a Machynlleth unwaith eto yn edrych yn reit Nadoligaidd.
Mae hyn wedi rhoi pethau mewn pyrspectif. Galle pethe fod yn waeth.
Galle pethe fod wedi bod lot gwell hefyd, cofiwch, ond dyna ni.
Pe bai’r cyflog wedi cael ei dalu i mi heddiw, mi fydde pethe wedi bod yn haws. Mi wedai hynny’n blaen, ond na, bydd rhaid cwrsio taliad gan ryw wasanaeth llywodraethol, a dwi’n mawr obeithio y daw’r gwaith papur drwy’r post yn fuan. Dwi ddim yn disgwyl gweld yr un ceiniog goch tan Chwefror ar y cynhara’ a dweud y gwir. Falle mi gai siom o’r ochr orau.
Yr emosiwn anoddaf i ddelio a hi yw’r un sy’n llawn rhyw fath o ‘falchder’ - doeddwn i ddim yn disgwyl teimlo fel hyn.
Mi oedd cael y swydd yn StrataMatrix yn fraint ac anrhydedd – wedi’r cyfan, mi oedd yn gwmni arloesol, a tîm arbennig o dda’n gweithio yno. Rywsut, mae’r balchder o fod yn rhan o’r lle yn trio rhoi ‘gwd ysgwydad’ i mi, ac mae’n dda am hynny. Rhaid sianeli’r emosiynau i fod yn bositif bellach os am symyd ymlaen o gwbl.
Mi oeddwn ni i gyd (y ‘plebs’ fel oeddwn yn galw’n hunen) yn llawn hwyl, tynnu coes, clebran, ac yn deulu bach estynedig – teulu sydd bellach wedi colli’r aelwyd, ond teulu a fydd yn dal yn agos – yn agosach, os rhywbeth, yn sgil y siom enfawr a gafwyd ddoe.
Drychwch ar y bobl oedd gennym yno fel rhan o’r teulu: fitness fanatic, gwraig fferm, cyn athrawes, mab dwl i fardd y gadair (yr un dylaf a welais erioed), ‘anti’ Mair a oedd byth yn gwrthod paned, ac wrth gwrs, y ‘California Dreamer’ o Gwmllynfell.
Dim ond detholiad bach o’r criw sydd uchod – mi fuasai’n ormod o waith enwi pawb sy' yna ac wedi bod trwy'r lle tra fy mod i wedi gweithio yno (Chi'n gwybod pwy ydych i gyd!)
Ni oedd y ‘plebs’. Ni oedd y werin dlawd. Ni oedd y gwaed yn llifo drwy wythiennau’r hen gwmni bach. S’dim ots beth oedd ein swyddogaethau, nac ychwaith ein cyflogau, roedd gan bob un aelod o’r tîm y gallu i gyfrannu’n sylweddol at bob un prosiect – roedd barn a syniadau pawb yn cyfri.
Ond, ie, ‘balchder’ yw’r emosiwn cryfa ar hyn o bryd. Braint ac anrhydedd oedd gweithio gyda chi bois bach. Braint ac anrhydedd.
Ac, fel dywedodd rhywun doeth iawn i mi heddi - 'daw haul ar fryn eto'.
Felly be ddaw nesa’? Fedrai ddim ateb hynny ar hyn o bryd. Rwy’n gobeithio y daw pethau da i ni i gyd, yn enwedig mor agos i’r Nadolig a ninnau’n barod ar ei hol hi o fis o gyflog.
Gyda’r farchnad swyddi mor hesb, yr opsiwn orau sy’ gennai yw i fynd ar liwt fy hun – rhywbeth yr dwi wedi ystyried ers dros blwyddyn a dweud y gwir, a rhywbeth y mae twr o’m cyn-glientiau o StrataMatrix wedi annog i mi wneud yn barod (diolch am y geiriau caredig gyda llaw – ac am y cyngor ynglyn a siafio’r Mwsdachwedd yma i ffwrdd mor fuan a phosib!).
Felly, mae’r wefan newydd wedi ei ddiweddaru (mae'r linc ar y dudalen hon ar y dde yn rhywle) ac rwy’n gwneud fy ngorau i ychwanegu gwybodaeth o bwys arno fel bo’r amser yn caniatau. Un o’r gwefannau rhad ac am ddim yw e ar hyn o bryd, ac unwaith i mi wneud fy ffortiwn, mi brynai wefan broffesiynol.
No comments:
Post a Comment